Drobne, zewnętrzne porównanie dwóch niezwykle miłych korpusów, czyli Canon EOS 7D (nowy nabytek) oraz Canon EOS 5D Mark II. Wielkością jak i ciężarem korpusy nie odbiegają od siebie w znaczących różnicach. Do chwili trzymania ich w ręce, 7D sprawia wrażenie lepiej wyważonego, ze stabilniejszym uchwytem na rękę. Natomiast różnice zewnętrzne zaczynają sie w rozstawie przycisków oraz ich wykonaniu.

[View with PicLens]

W końcu zebrałem w sobie siły by wymienić migawkę w Canon EOS 350D, którą udało mi się kupić za niewielką kwotę. Dostanie się do samej migawki to wykręcenie praktycznie wszystkiego z aparatu poza silnikiem lustra, pryzmatem, głowicą mocująca. Taśmy są poupychane dosłownie na styk. Jednak po przeszło dwóch godzinach rozbiórki  na części i składania aparatu w jedną całość – udało się.  Zaoszczędzone 600 złotych (wymiana gdziekolwiek, czy to CSI czy coś innego to śpiew na 600 zł + robocizna). Natomiast co do samej usterki to była nią pęknięta blaszka trzymająca listki drugiego płata.

[View with PicLens]

Co nam będzie potrzebne:

• mały śrubokręt krzyżakowy 2 mm
• wacik
• ściereczka
• dobry płyn do szkieł fotograficznych (tutaj Cokin)
• sprężone powietrze

Odpowiednio kolejność działań w czyszczeniu obiektywu:

1. Odkręcamy dwie śrubki z tylnego korpusu
2. Wciskamy delikatnie do środka złącze ze stykami, pamiętając by wcześniej wyjechać pierścieniem ostrości
3. Śrubokrętem lub pęsetą podważamy plastik między obudową a złączem wyciągając go
4. Odkręcamy przeciwnie do ruchu wskazówek zegara blok z soczewką.  Znajduje się on na „szynie” więc wyjdzie bez problemów, ew.  może być on przyklejony delikatnie klejem
5. Czyścimy wnętrze za pomocą wacików oraz powietrza. Soczewkę, która wyjęliśmy traktujemy delikatnie płynem do obiektywów
6. Pierścień zakładamy tym razem zgodnie do ruchu wskazówek zegara, patrząc na oznaczenia na płytce drukowanej
7. Przykręcamy styki do obudowy i zakładamy wypełnienie .

Tym właśnie prostym sposobem mamy dokładnie wyczyszczony obiektyw z pyłków, wiórków kurzu. Jest to jedyne takie, nieszczelne miejsce, w które mogą się przedostać właśnie zanieczyszczenia.

[View with PicLens]

Pierwsza wytrzymała grubo ponad 50 tysięcy trzaśnięć. Druga już niestety nie miała tyle szczęścia i padła po ośmiu tysiącach. Pomogła szybka naprawa w postaci wsadzenia listków w sanki (ciekawostką jest to iż w aparatach Sony często tak się dzieje) i dotrzymała dokładnie 10580 klików. Teraz wymiana trzecia i ostatnia już, jak padnie to 350D pójdzie na części. Swoją drogą wymiana migawki na Żytniej w Warszawie to nadal 600 zł przy rynkowej wartości aparatu w okolicach 500 złotych! W modelach 30D i wyższych, wymiana padniętej klikawki która nie ma przebiegu 100 000 jest bezpłatna. Dobrze że migawkę udało mi się nabyć za 90 złotych.

Tak więc adres z www.mglogowski.blogspoot.com jest już nie aktualny. Nowy blog znajduje się właśnie pod adresami: www.glogowski.net.pl/blog lub wygodniej blog.glogowski.net.pl

Wersja ta ma pewne ograniczenia między innymi nie możemy zmienić zakresu gamma jak i wyboru temperatury pracy po prostu jest ona sztywno ustawiona. Bez problemu dokonamy kalibracji przestrzeni dla jednego monitora. Jednak gdy mamy dwa już jest pewien problem, bowiem wersja express pozwala na wybór tylko głównego ekranu i jego kalibrację.

Jednak sprawa jest prosta do załatwienia i nie wymaga wielkiego nakładu siły w postaci intensywnego myślenia.

• Wystarczy poddać kalibracji monitor główny. Należy postępować zgodnie z instrukcjami na ekranie (dobrze jest zrestartować monitor przed kalibracją do ustawień fabrycznych) a po zakończonym procesie zmienić nazwę pliku Spyder2express.icm na np: Spyder2express_1.icm jako określenie głównego monitora pracy.

• Następnie odłączamy fizycznie z gniazda karty monitor główny pozostawiając jedynie pomocniczy. Jeśli tego nie zrobimy, to nawet po ustawieniu w systemie monitora drugiego jako główny okienko ColorVision wyświetlane nadal będzie na poprzednim monitorze (przyjemność systemu Windows).

• Gdy zakończymy proces kalibracji drugiego monitora postępujemy analogicznie ze zmianą nazwy tym razem na Spyder2express_2.icm

• Teraz pozostaje nam jedynie podłączenie monitora głównego

• I usunięcie z panelu kolorów w Ustawieniach Ekranu przypisanych wcześniej profili standardowych a ustawienie odpowiednio Spyder2express_1 i Spyder2express_2 dla monitorów i restart systemu. Podczas logowania system pokaże iż wgrano odpowiednio profile.

I tyle całej filozofii w ograniczeniu aplikacji. Po szybkiej akcji mamy dwa skalibrowane monitory.

Dodano obsługę nowej lampy 270EX (jednak w poprzedniej wersji juz była 1.0.5) oraz zmieniono kody błędów. Niebawem do każdego Canona będą dodawać książkę kodową errorów wielkości tej która mieli w Apollo 13.

Nadal nie ma:
- możliwości ustawienia własnego zakresu autoiso dla konkretnych czasów i skoku zmiany
- poprawy zachowania AWB w świetle zastanym
- przywrócenia oświetlenia wspomagającego AF przez oświetlenie lampką jak ma to miejsce w 40D i niżej
- blokady mikoregulacji tylko w konkretnym zakresie ogniskowych (np dla obiektywu Canon EF 24-70mm w zakresie 24-35mm +2, 35-50 – 0, 50-70mm -1)
- zwiększenia pojemności „Własne menu”
- obsługi filmów HD nawet w wersji 720i

Firmware można pobrać ze strony Canona: http://web.canon.jp/imaging/eosd/firm-e/eos50d/firmware.html

Nadal uważam że w szerokiej klasie 17-40L jest naprawdę niezastąpionym obiektywem, pod warunkiem, że osoba która go użytkuje wie jak pracować z „ciemnym słoikiem”. W ciemnych miejscach jak niektóre kościoły to i tak 2.8 was nie uratuje ani super jasna stałka 24mm f/1.4 (moja ulubiona).

Swoją drogą nadal żałuję iż nie zakupiłem w ubiegłym roku Canon 24-70L tylko Sigmę 24-70 jednak USM to klasa sama w sobie, szybko sprawnie i bezboleśnie.